Do wnętrza cerkwi św. Paraskewy w Radrużu powróciły zabytkowe ławki, które po przeprowadzeniu kompleksowych prac konserwatorskich odzyskały stabilność i dawny charakter. Decyzja o ich przeprowadzeniu była podyktowana złym stanem zachowania, co wyraźnie wpływało na odbiór wnętrza.
Meble, wykonane najprawdopodobniej przez lokalnego rzemieślnika na przełomie XIX i XX wieku, stanowią oryginalny element wyposażenia wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Zespołu Cerkiewnego w Radrużu. Co istotne – mimo utraty funkcji sakralnej po wysiedleniu wiernych pod koniec II wojny światowej – nigdy nie opuściły obiektu. W trakcie prac, które wykonał konserwator Filip Sołtys z Rzeszowa przywrócono stabilność konstrukcji oraz zabezpieczono drewno przed dalszą degradacją. Jak podkreśla Muzeum Kresów w Lubaczowie, w czasie zabiegów można było bliżej przyjrzeć się dawnym technikom stolarskim oraz nietypowym rozwiązaniom zastosowanym przez twórcę mebli.
Konserwatorzy odkryli m.in. brak oddzielnych oparć – siedzący w dwóch pierwszych rzędach mogli opierać się jedynie o krawędź pulpitów. Zauważono również konstrukcyjne „wady”: węższe i płytsze siedziska, niewygodnie umieszczone klęczniki czy różnice w jakości materiału. Mimo tych mankamentów postanowiono zachować oryginalny układ, by nie ingerować w historyczną strukturę obiektu.
Realizacja prac była możliwa dzięki wsparciu finansowemu Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Województwa Podkarpackiego, Gminy Horyniec-Zdrój oraz środkom własnym Muzeum Kresów w Lubaczowie.
Galeria zdjęć, fot. Muzeum Kresów w Lubaczowie.
