W ramach projektu „Współczesny drzeworyt ludowy”, realizowanego z programu EtnoPolska 2025 Narodowego Centrum Kultury, odbył się wyjazd edukacyjno-integracyjny do Krakowa i Zakopanego. Wzięli w nim udział wolontariusze oraz uczestnicy projektu, którzy podążali śladem dawnego drzeworytu z Płazowa – od miejsca jego powstania po przestrzenie, w których zyskał nowe znaczenia.
Pierwszym przystankiem był Kraków, gdzie w Muzeum Etnograficznym uczestnicy mogli zobaczyć oryginalne deski z drzeworytami z Płazowa z około 1830 roku. To niezwykłe doświadczenie pozwoliło im z bliska poznać kunszt dawnych twórców i zobaczyć, jak zachowane deski stają się dziś świadectwem żywego dziedzictwa kulturowego regionu.
Kolejnym etapem podróży było Zakopane – miejsce, w którym pod koniec XIX wieku rozkwitła idea odrodzenia sztuki ludowej. Tam uczestnicy przekonali się, jak lokalna energia i praca artystów takich jak Stanisław Witkiewicz czy Władysław Skoczylas przyczyniły się do podniesienia rzemiosła ludowego do rangi sztuki. Spotkanie z zakopiańską tradycją stało się inspiracją do własnych poszukiwań twórczych.
Wyjazd miał charakter edukacyjny, integracyjny i inspirujący. Pozwolił uczestnikom nie tylko poszerzyć wiedzę o historii drzeworytu, ale też lepiej zrozumieć, jak ważną rolę w kształtowaniu współczesnej tożsamości regionalnej odgrywa sztuka ludowa.
Równolegle prowadzone były prace nad dwiema publikacjami powstałymi w ramach projektu. Pierwsza – skierowana do dzieci – „Wyrzezane powieści”, która ma w przystępny sposób wprowadzać najmłodszych w świat drzeworytniczej tradycji.
Druga – katalog projektu – dokumentuje całość przedsięwzięcia: historię drzeworytu płazowskiego, ideę współczesnej sztuki ludowej oraz sylwetki uczestników i ich prace. Publikacja ta stała się pamiątką i zapisem nowego etapu w odkrywaniu i reinterpretacji tradycji drzeworytu ludowego na ziemi lubaczowskiej.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: EtnoPolska. Edycja 2025.
