W niedzielę, 27 kwietnia, odbyły się uroczystości upamiętniające tragiczne wydarzenia z 1944 roku w Ulicku-Seredkiewicz oraz Wólce Krowickiej. Mieszkańcy obu miejscowości zostali zamordowani przez ukraińskich nacjonalistów z OUN-UPA.

Obchody rozpoczęły się o godzinie 7:30 mszą świętą w kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Krowicy Samej. Następnie uczestnicy zgromadzili się przy odsłoniętej w listopadzie 2024 roku tablicy pamiątkowej, która upamiętnia mieszkańców Ulicka-Seredkiewicz. W ceremonii wzięli udział przedstawiciele władz, organizacji kombatanckich, instytucji wolnościowych, harcerze, a także delegacje lokalnej społeczności i samorządu.

O godzinie 9:30 w kościele pw. NMP Matki Kościoła w Wólce Krowickiej odprawiona została kolejna msza święta w intencji ofiar z roku 1944. Po liturgii uczestnicy uroczystości obejrzeli montaż słowno-muzyczny w wykonaniu uczniów Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Lisich Jamach, który ukazał tragiczne wydarzenia sprzed 81 lat.

Wójt Gminy Lubaczów Wiesław Kapel, przemawiając do zebranych, podkreślił, że troska o pamięć o tragicznych wydarzeniach sprzed 81 lat jest wspólnym obowiązkiem całej społeczności. Zaznaczył, że odpowiedzialność ta spoczywa nie tylko na władzach samorządowych, ale także na rodzinach pomordowanych, mieszkańcach, nauczycielach oraz młodym pokoleniu – uczniach, którzy będą przekazywać tę pamięć dalej.

„Naszym moralnym obowiązkiem jest pielęgnowanie pamięci o tych, którzy w bolesnych i tragicznych okolicznościach stracili życie. Dziś składamy kwiaty przy tablicach pamiątkowych, które są widocznym symbolem naszego szacunku i pamięci. Ale musimy mieć świadomość, że w wielu miejscach na Ukrainie wciąż istnieją bezimienne mogiły naszych rodaków, gdzie nie ma ani krzyża, ani tablicy. Te miejsca czekają na symboliczny znak – choćby prosty krzyż, pod którym będzie można się zatrzymać na chwilę modlitwy i refleksji. Praca nad tym, jak widzimy i słyszymy, trwa.” – mówił wójt.

Podkreślił także, że pamięć o przeszłości nie może ograniczać się wyłącznie do oficjalnych uroczystości i rocznic. To zadanie na co dzień – troska, aby historia ofiar nie została zapomniana, aby kolejne pokolenia znały prawdę o ich losie.