Piętrzące się stosy nieuregulowanych zobowiązań potrafią skutecznie odbierać chęć do życia. Każdego roku wielu zadłużonych postanawia w skuteczny sposób uwolnić się od tego ciężaru. Mowa o bankructwie transgranicznym, które jest rozwiązaniem trudnej sytuacji finansowej dłużników. Kto może zostać bankrutem? I w jaki sposób ogłosić upadłość? O tym powiemy w dalszej części artykułu.
Bankructwo remedium na kumulację długów
Spłata zadłużenia nie jest jedynym sposobem na wyjście z finansowych opałów! Wielu dłużników, którzy nie mogą już regulować swoich zobowiązań pragnie osiągnąć status bankruta. Na popularności zyskała upadłość transgraniczna, która jest zdecydowanie łatwiejsza do ogłoszenia. Kiedy dłużnik staje się bankrutem wkracza na drogę do oczyszczenia się z ciążących zobowiązań. Jak rozpocząć procedurę upadłościową? Chcąc ogłosić upadłość transgraniczną w Wielkie Brytanii należy wystąpić do miejscowego sądu z wnioskiem o otwarcie postępowania upadłościowego i uiścić koszty opłaty sądowej i pracy syndyka. Należy jednak podkreślić, że osoby, który nie posiadają odpowiedniej wiedzy prawnej nie powinny porywać się na samodzielne wkraczanie w procedurę upadłościową. Wiedza prawna i doświadczenie jest w takich przypadkach nieocenione. Tylko z pomocą rzetelnego prawnika możemy mieć pewność, że przebrniemy z sukcesem przez upadłość transgraniczną.
Spłata części zadłużenia z majątku dłużnika
Upadłość ma wiele plusów, jednak nie należy zapominać o minusach m. in. o sprzedaży dóbr majątkowych. Kurator masy upadłościowej, który zostaje przyznany osobie ubiegającej się o upadłość jest zobowiązany do sprzedaży majątku dłużnika, który ma umożliwić spłacenie wierzytelności. Istnieją jednak dobra, które nie podlegają sprzedaży i są nimi: rzeczy niezbędne do wykonywania pracy, artykuły gospodarstwa domowego, przedmioty użytku osobistego np. ubrania. Ponadto syndyk ma prawo do wglądu w dochody dłużnika w celu oceny rozdysponowania posiadanych środków pieniężnych. Przyszły bankrut może zostać zobowiązany do podpisania układu ratalnego na okres trzech lat, który musi być regulowany na rzecz wierzycieli.
Długi, które nie obejmuje upadłość transgraniczna
Na koniec warto uświadomić osoby chcące wkroczyć na drogę upadłości transgranicznej, że jest to procedura, która nie obejmuje niektórych długów m. in.
– zadłużenia wynikającego z alimentów,
– pożyczek studenckich,
– grzywien sądowych,
– zasiłków, które zostały wypłacone niesłusznie lub zostały wyłudzone,
– długów wynikających z konieczności wypłaty odszkodowania,
– zadłużenia powstałego w sposób świadomy bezpośrednio po wkroczeniu na procedurę upadłościową.
Bankructwo transgraniczne to szansa dla wielu dłużników na uwolnienie się od ciężaru zadłużenia. Postępowanie prowadzone przez rzetelnego prawnika może w zaledwie rok doprowadzić do zakończenia procedury upadłościowej.
